X
تبلیغات
خــــــــــونه عشق من و تــــــــــــــو

خــــــــــونه عشق من و تــــــــــــــو

کوچ کرده ایم ....

 

مـــــــــن

و

 مجیـــــــــــــــــــدم

 

 کوچ کرده ایم

 

از این خانه

 

بـــــــــــــه

 

خانه عشقمون

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم دی 1389ساعت 0:7  توسط تابی و مجید 

فدای هر چی قلب عـــــــــــــــاشقه

 

 

اَلسَّلامُ عَلَيکَ يا اَبا عَبدِاللّهِ وَ عَلَى الاَرواحِ الَّتى حَلَّت بِفِنآئِکَ عَلَيکَ مِنّى

 سَلامُ اللّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيلُ وَ النَّهارُ

وَلا جَعَلَهُ اللّهُ اخِرَالعَهدِ مِنّى لِزِيارَتِکُم اَلسَّلامُ عَلَى الحُسَينِ

 وَ عَلى عَلِىِّ بنِ الحُسَينِ وَ عَلى اَولادِ الحُسَينِ

وَ عَلى اَصحابِ الحُسَينِ عَلَیهِ السّلام

ایوان نجف عجب صفایی دارد

  

 

 

 

ســـــــلام و درود خدا بر سرزمین نینوا و سرزمین عاشقان خدا

سپاس و درود خدا بر اولین چراغ امامت و سرور موحدین عالم

پیشوای بخشندگی وعدالت ومهربانی

درود خدا بر خاک مقدس کربلا که سجده گاه هزاران هزار دلباخته سید الشهدا

و سلام خدا بر تمامی قلب های عاشقی که در عاشورای حسینی خون میگریند

و به یاد مظلومیت کشته ی اشک با خود عهد میبندند

 که در تمام مراحل زندگی برای زنده نگاهداشتن

یاد و مرام مولای خویش دل و جان خود حسینیه برپا میکنند.

 

یــــــــــــــــــا امــــــــیرالمومنین!

 

من با خدای خویش پیمان میبندم

 که پس از این عطر و بوی آن حرم نورانی رایحه خوش بندگی

 مسجد کوفه و مسجدسهله و شهر مناجات با خدا را با خود همراه داشته باشم

 و از خدا ولایت لحظه ای فاصله نگیرم.

 

 

 

یا ابـــــــــــــــــــا عبــــــــــــدالله

 

یا ابـــــــــــــــــــــوالفضل عباس

 

خدای را سپاس به شکرانه این نعمت که این امکان برایم فراهم شده

 تا گام های من لحظه های متبرک بین الحرمین را حس کند

 و دستانم  به ضریح پاک مزار شهیدان کربلا برسد

 وچشمانم آینه اشک در حرم فرزندان رسول خدا (ص) به عزا بنشیند

خدای را شکر که چشمان من با فروغ حرم مطهر امیر المومنین روشن میشود

 و من شایسته زیارت بارگاهش میشوم

از خدا میخواهم که دلم را برای همیشه میهمان این آستان آسمانی کند

 و دست های مرا در سخت ترین شرایط روزگار در دستان پر مهر خود قرار دهد.

امید به اینکه به حرمت این زیارت روز های تنهایی و وحشت

 و ترس سرای آخرت  زیر سایه شفاعت این بزرگواران آرام گیرم.

 

 

 

امشب در آستانه وداع با عزیزانم در این لحظه ها که دلم را غم گرفته

 سخت است با قلبی غمگین و دلتنگ که بیاد عزیزانم میتپد

 آمده ام تا بگویم راهی سفرم

 

امید که سعادت این زیارت آسمانی هر چه زودتر

نصیب  تــــــــــــــــــو عزیز دلم و همه عزیزان و آرزومندان گردد.

بـــــــــه امـــــــــــید دیــــــــــــدار عــــــــــــــزیزم

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم دی 1389ساعت 0:6  توسط تابی و مجید 

قدوم ِ مبارک تـــــــــــو به اندرونی این خانه

 

" ســــــــــــــــــلام "

 

                                     امشب خانه مان رنگ دیگری دارد

 

 

میخواهم چشمانم را ببندم

 

آن هنگام که چشم میگشایم

 

 تـــــــــــــــــــــــــو  باشی

 

در آستانه در ایستاده باشی محکم و استوار

 

آه مجیــــــــــــــــــــــدم

 

نمیدانی چه زیباست حس انتظار

 

برای آمدنت

 

وقتی که میدانم تـــــــــــــــــو می آیی...!

چشمانم خیره بر در این خانه است

 

تا تـــــــــــــــــــــــــــــــو بیایی

 

خود را در آغوشت رها کنم

 

میخواهم در اقیانوس آغوشت غرق شوم

 

با چشمانی نیمه باز

 

طعم شیرین لب هایت را میچشم

 

مزه مزه میکنم لبانت را 

 

میدانی مجیـــــــــــــــــدم

 

از همان لحظه که گفتی میایی

 

خدا را به نام زیبایت سوگند دادم

 

تا بسلامت باز گردی

 

امشب همه شوقم

 

امشب همه ناز و کرشمه

 

از شـــــــــــــــــوق آمدنت

 

در من زمزمه ها ونجواهای زیادی پیدا شده

 

 میخواهم وقتی از را میرسی

 

چای داغ و لیوانی همراه با یک لبخند

 

تقدیم تــــــــــــــــــــــو عزیزم کنم

 

میخواهم بنشینی روبرویم

 

چای را بنوشی و برایم حرف بزنی

 

گرچه من هرگز به

 

 تــــــــــــــــــــــــــو

 

مجال حرف زدن نمیدهم

 

امشب از شوق آمدنت

 

یک چمدان سخن دارم برایت

 

یک دسته گل تبسم برای آمدنت

 

یک بغــــــــــــل آغوش

 

یک رختــــــــــــخواب رویا

 

دریـــــــــــــــــــــایم من

 

ســـــــــــراپــــــــــــــا آغوش

 

میخواهمت بیـــــــــــــــــــا

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم آبان 1389ساعت 2:19  توسط تابی و مجید 

زلالی ساعت های مـــــــــــــا

 

" ســــــــــــــــــلام "

"  مجیـــــــــــــدم "

چه ساعت ها وچه  روزها و چه شب های زلالی داریم

من

 و

تــــــــــــــــــــــو

آن زمان که چشم روی هم میگذاریم

تا بی نهایت ِ بوسه می شمریم

 دیگر در حول و حوش ِ شهامت ِ سایه ها پنهان نمیشویم

آن زمان که چشم روی هم میگذاری


ساده ساده پیدایم میکنی

 پنهان نشین من

حــــــــــــالا


پس چرا در سکوت این خانه پیدایم نمی کنی؟


بیا و سرزده برگرد


بگـــــــــــــو

" سک سک! .....مسافرت برگشته تابی


من هم جام بلورین پر شده از اشک های تنهاییم 

 را در جوی روبروی خانه می اندازم!


قلمم را که


چرکنویس های تمام ترانه های تنهایی را


مینویسد کنار میگذارم


می گویم

" خداحافظ !  ای واژگان نمناک کوچه و باران!!!

آخر فرشته مهربان ِ من برگشت

...

بعد......

پیاده راه می افتیم

باور میکنم که عاقبت ِ علاقه به خیر است


کف ِ دست ِ راستم را نشان  آن زن فالگیر ِ میدهم


تا ببیند که خط ِ عمرم قد کشیده است


و دیگر مرا از نزدیکی نزول نفسهایم نترساند


آنوقت

مــــــــــــا میمانیم

یعنی

من

 و

تـــــــــــــــــــــو

و تعبیر ِ این همه رؤیا


ما می مانیم

و

 برآوردِ این همه آرزو


مـــــــــــــا میمانیم

و آغوش ِ امن علاقه

فقط

                                                    بیــــــــــــــا

                                                          و

                                                سرزده برگرد

منتظرم

بیش از این چشم انتظارم مگذار

که مرا بیش از این تاب

تنهایی ودلتنگی نیست در این خانه

 

                                                   

 

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم آبان 1389ساعت 12:42  توسط تابی و مجید 

تـــــــــــــــــو مهربانترین حادثه دنیایی

 

" ســـــــــــــــــــــــــــلام "

 

با خبر شدم فضولی سرک میکشد به اندرونی خونه ما

از آنجا که اندرونی خونه ما

پر از حرف های در گوشی من و تـــــــــــــو ست

دوست نمیدارم فضولکی بخواند حرف هایم را

زین پس حرف های در گوشی را فقط در گوشت زمزمه خواهم نمود

اوه اوه خ ............. مثل خواهر شوووووووهر

( اعلام جنگ رسمی و مکتوب )

اوه اوه شیطـــــــــــــــــــــــــو نکی به نام من

ای جـــــــــــــــــــــــــــــــان همه جانم فدای تــــــــــــــــــــــو 

بگذریم حالا که میشود حرف های در گوشی را در گوشت زمزمه کنم

اینجا از حرف های خودمانی میزنیم

باور میکنی نمیدانم با نوشتن کدام واژه میتوانم خود را به آرامش برسانم

تــــــــــــــــــــــو مرا خوب میشناسی

میدانی آن هنگام که شیطنت هایم بی حد است

نشانه بیقراری های بی حدم میباشد

آه مجیــــــــــــــــــدم 

 دیشب خنده هایت هر چند کمرنگ و بی رنگ مرحمی بود بر دلم

از من دریغ نکن این لبخند های گاه و بیگاهت را 

دریافته ام که تنها صدایت آرامش بخش روح خسته ام میباشد

میدانی مجیـــــــــــــــــــدم:

من عــــــــــاشق ندیدن توام

                                  دیدن کــــــــــــــه ندیده ام

                                          من عاشق شنیدن تــــــــــــــــــــــــــــــــوام

میدانی مجیــــــــــــــــــــــدم...!

                                   خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا بزرگ است 

همان خدایی که قلب های مارا بهم نزدیک کرده   

همان خدایی که این عشق پاک را در قلب ما نهاده  

خدایمان بزرگ است گرچه  دل و صبر مـــــــــــــــــا کوچک

میدانی وقتی میروم پیش خدا

وقتی با خدایم معاشقه میکنم  

از همه چیز با او سخن میگویم

از همه هق هق های خودم و تـــــــــــــــــو 

مجیدم در پیشگاه خداوند نادیده گرفته نمیشویم

میدانم خدا من و تـــــــــــــــــــــو را میبیند

البته تــــــــــــــــــــــــو را کمی بیشتر میبیند

میدانی چرا؟؟؟!!!

نمیدانی؟!!!

آخه الهی قربونت برم

چون تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو از من گنده تری فدای قامتت

هیچکس جز من و تــــــــــــــــــــــــــــو نمیداند

که تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو به دنبال آرزوهایت آمده ای 

مجــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیدم نازنینم بگو به خدایمان ....

بگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو او میشنود

که تــــــــــــــــــــو به دنبال همه آرزوهای فرو خورده ات هستی

بدان که من هر جا باشم

چه دور از تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

چه نزدیک تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

همیشه و همه جـــــــــــــــــــــــــــــــا

از خــــــــــــــــــــــــــــــدای خوب و مهربونم

بهترین ها را بــــــــــــــــــــــرایت آرزو میکنم

 

                                                    بــــــــــــــــــــــــــــــــدان

 

                                                         که 

                                               دوستـــــــــــــــــــــت دارم

 

                                            مهــــــــــــــــــربانترین

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم آبان 1389ساعت 12:59  توسط تابی و مجید 

فقط برای تــــــــــــو

 

     " ســـــــــــــــــــــــــــلام "

 

 

نیستی

دوری از من

من تنها

سر در گریبان

با چشمان بارانی

به عکس هایت مینگرم

چه آرام

چه بی صدا

به من نگاه میکنی

گرچه عکس ها سخن نمیگویند

اما من مکرر صدایت را میشنوم

حتی حرکت لب هایت را هم میبینم

عکس زیبایت روبریم است...

لم داده ای روی مبل ....

یادته وقتی شیطونیم گل میکرد چی میگفتم

یه جای دیگه مجید من ایستاده

محکم و استوار کنار پرده اتاق...

نگاهت میکنم....

میام نزدیک تر...

روی نوک پنجه پا می ایستم

میدونی چرا؟

میخوام دستامو دور گردنت آویزون کنم

خودمو بالا بکشم تا بتونم لب هامو به لبت برسونم

میخوام وقتی لب هام مماس لب هات شدن

با بوسه ای داغ و آتشین خودمو در تــــــــــــو غرق کنم

مجیدم مشکی پو شیده ای؟!

یادم رفت بگویم که چقدر رنگ مشکی بهت میاد...

نه دروغ گفتم بهت نمیاد

نمیخوام خوشگل باشی

نمیخوام خواستنی باشی

میخوام همون پسر کوچولوی ژولیده شلخته باشی

وهیچکی نگاهت نکنه

آخه میدونی که من خیلی حسودم

حتی به نگاه های نزدیکترین هایت هم حسودی میکنم

چند ساعت از آخرین مکالمه من و تـــــــــــــــــو میگذرد؟

نمیدانم....!!!

اما گویی هزاران قرن از آن گفتگو گذشته

دلتنگم مجـــــــــــــــــــید

خیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلی دل تنگم

هزاران لحظه تکرار کردم سوال هایت را برای خودم

وهزاران بار همان پاسخ را شنیدم

نمیدانم های تکراری...!!!

هر روز برایت نامه مینویسم

من حالم خوب است....!!!

اما تـــــــــــــــــو باور نکن....

همه چیز همانجور است که تو بودی....

من هنوز هم در خانه منتظر وچشم براهم

تا تــــــــــــــــــــــــــــــو بیایی...!!!

مجید ازت پرسیدم بیاد داری که کی در هم گم شدیم؟!!!

دیدی تــــــــــــــــــو هم نمیدانی جواب این سوال را....!

تنها من گم نشدم

قبول کن که ما هر دو گم شدیم...!

وقتی که هنوز یک پای من میلنگد...!!!

چطور دلت میاد مجید حالا که گم شده ام....

حالا که میدانی یک پایم میلنگد...

رهــــــــــــــــــــــایم کنی!!!

با مرام من عاشق مرامتم

من همیشه تو خونه امون منتظر تـــــــــــو میشینم

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم آبان 1389ساعت 17:51  توسط تابی و مجید 

!!!

حرف هایی هست برای نگفتن

و ارزش عمیق هر کسی

به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد .

کتاب هایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بکَنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس دهم

و خود به کلبه ی بی در و پیکری بخزم

و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت !

                                                         دکتر علی شریعتی

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم آبان 1389ساعت 19:27  توسط تابی و مجید 

خیال میکنم؟!

 

 

   مجــــــــــــــیدم 

آن هنگام که تنهایم

به دور از  " تـــــــــــــــــو  "

با خود می اندیشم

لابد همین وقت سیگاری روشن کرده 

 و

پک میزنی به خیالات خاکستری ام

 

حالا حلقه های خیال ات رسیده دور تنم

 

داری نوازشم میکنی؟

 

یا من خیال میکنم؟

 

 

در پشت ِ پُکی که نرسیده به من ...


کمرنگ میشوی...کم رنگ میشوم....دلتنگ میشوم...


همین وقت چنگ میزنم به جایی که نیستی ....


سیگارت به آخر رسید..


خیالت اما نــــــــــــه ...


حالا ماه میرسد پس ِ پنجره ...

 


کار از " ای کاش " و " چه میشد " گذشته.....


کجا  کمین کنم   که امشب فقط  مال مــــن باشی  ؟

در آغوشم باشی .....!

میدانی.....!

عشـــــــــــــــق

 اتشي است که دود ندارد ولي هميشه خاکستر دارد.

 

+ نوشته شده در  جمعه هفتم آبان 1389ساعت 18:39  توسط تابی و مجید 

تقدیم به بی ریــــــــــــــا ترین عاشق دنیا مــــــــــــادر

 

                    " ســـــــــــــــــــــــــــلام "

 

" مـــــــــــــــــادر "

شما  مستحق بهترینی و من حتی خوب هم نیستم !

...

دلم می گوید :

 

 فردایی که دیگر نیستم

 

به سجده نزد خدا می روم و برای شما  بهترینها را طلب می کنم

..

 

قسم می خورم تا زنده ام

 

از خدا بخواهم

 

که همیشه مهرت و حضورت  ابدی باشد

 

 

بهترین فرشته آسمانی   و  زمینی

 

"  مـــــــــــــــــــادر"

 

من وانمود میکنم که عاشقم

 

عشق مــن کجا

و

عشق شما کجا

 

کداممان عاشق تریم؟!

 

  عشق زمینی و مجازی من یا عشق آسمانی شما؟

 

                                           اصلا قابل مقایسه نیست 

 

وقتی همۀ لحظه هـــــــــای زندگیتان رنگ ِ عشق به خود میگیرند....

                                                         و

                                           حضــــور ها طعم عشقِ 

 

                                                      مــــــــــــن

 

                  هر گز نمیتوانتم در برابر مهر و محبت شما ادعای عاشقی کنم

 

مادر ای فرشته روی زمین میدانم بالهایت را از همه مخفی کرده ای

 

اما من میبینمشان و از چشمان تیز بین من مخفی نیستند

 

 

من نمیتوانم هرگز چون شما باشم

 

زیـــــــــــــــــرا

 

همیشه از مادرم شنیده ام

 

که باید مادر شوی تا بدانی مادر چه میکشد

 

به مادرم میگویم

 

نـــــــــــــــــــــــه

 

چونکه



" هیچ دختری انگشت کوچک مادرش هم نخواهد شد.."



نـــــــــــــه

 


این جای خود




اما.......


میدانی؟



دفترشعرهای روزهای زندگیم

 

همیشه با نام زیبای "مـــــــــــــادر" آزین شده



شعرهای سپید و آفتابی


بی هیچ استعاره گنگ



بی هیچ نقابی

 

و

 

اما در دفتر شعر مادرم



درشعرهای او "دختری درانتهای آینه" کز نکرده



در حرفهایش دختری در پس پنجره ای روبه آفتاب نشسته وترانه میخواند



مـــــــن

 

هرگز زنی همچو  "مــــــــــــادرم  "نخواهم بود



زبانم از بیان عظمت  "مـــــــــــادر " قاصره



کلامم الکنه


 

امـــــــــــــــا

 

 قلـــــــــــــبم

 

 سرشار

 

 از

 

عشــــــــــــــــق

 

بــــــــــــه

 

 "مـــــــــــــــــادر  "



+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم آبان 1389ساعت 1:13  توسط تابی و مجید 

فقط " تــــــــــــــــــــــــــو "

 
 
" ســـــــــــــــــــــــــــلام "
 
                                    
     مجــــــــــــــیدم 
 

 

تـــــــــــــــــــو خودت را نمیدانی مجیدم 

من تــــــــــــــــــو را یاد گرفته ام

می نشینی و هِی برایم حرف میزنی 

گاهی شاد گاهی غمگین!

وبعد هِی آه میکشی

 من از پشت تلفن فقط به حرفایت گوش میدهم

                                                     گاهی با شیطنت هایم تــــــــو را میفریبم

تــــــــــــــــــــــــــــا شاید

لحظه ای فارغ شوی از افکار پریشانت

                                                 ازخیلی چیزهـــــــــا حرف میزنی

من تـــــــــــــــو را یاد گرفته ام

تـــــــــــــــو را و چیزهایی را که ازدلت میگذرند

حرف هایت افکارت را دوست دارم

 

مجید جان میخواهم خیلی ساده بگویم :

همراهم بیــــــــــــــــــا

با مـــــــــــــــن همراه شو

برویم تا به دریای رویاها

تا به امواج مــــــــــــــــــا شدن ها

بنشینیم  کنـــــــار ِ این دریا  و برایم بگو از هرچه میخواهی

تا من بیشتر وبهتر درک کنم هوای ابری دلت را

تا من ازتــــــــو بیاموزم و بدانم که این هوای ابری چرا نمیبارد .....!

 

آه ....

دلم برای رنگین کمان حرف هایمان  پرپر میزند ...

 

میدانی  " مجیــــــــــدم "

 

تــــــــو آنقدر میدانی که  تایک گام ِ دیگر به شیدایی ..

                                        تایک لحظۀ دیگر به انفجـــــــــار گل سرخ

 

میخواهم همراه تـــــــــــــو با گام های تو بگذرم از باتلاق تنهایی

                                                     

میدانم.....!

برای جاودانه کردن ِ امنیت ِ آغوشت  باید در همان لحظه تمام شوم

خواهشم اینست :   کمی صبوری کن

فقط کمی

تادرگرمای دستهای تــــــــــــــــو

                                رفته رفته  سرد شوم 

میدانی  " مجــــــــــیدم "

وقتی با همیم  بزرگترین دشمن مان  زمان است

حس تنفر شدیدی نسبت به زمان دارم

وقتی پیشمی از زمان میخوام که توقف کنه

اما زمان هم به عشق میان ما حسادت میکنه

و قدم هایش را تندتر ...

وقتی پیشم نیستی  به زمان التماس میكنم كه سریعتر بگذرد

اما لج میكرد و می ایستاد و با تمسخر به من میخندید..

میبینی  " مجیـــــــدم  "حتی زمان هم به ما حسادت میکند

به من و تــــــــــــو که عاشقانه در همیم

میبینی  "مجیـــــــــدم  "حتی در نوشتار هم دوست دارم تــــــــو از من بزرگتر باشی

میدانی چرا؟!

چون میخواهم در تـــــــــــــو گم شوم

 "مجیــــــــــدم  "دیشب از رویاهایمان حرف زدیم

رویاهایمان  را

حتی کاغذی

حتی مجازی

دوست دارم..!

و سوگند میخورم برای ابدی شدن رویاهایمان

آنقدر اشک بریزم

تا هیچ شعله ای بر آنها کارگر نیفتد

تا هرگز آتش عشق و رویاهایمان خاموش نشود

من به سهم خود دلخوشم.... دل خوش !

سهم من تـــــــــــــــــــــویی

 منو ببخش " مجیدم " که گاهی تــــــــــــــو را می آزارم

فقط گاهی نمیدونم چم میشه

بهم میریزم یه جورایی

اونهم تو زمانهایی که یه جورایی نباید بهم بریزم..

حق ندارم بهم بریزم

بعدمیام حرف هایی میگم  که نباید بگم

میدونی؟

شدم مثل آدمی که زیر تابش خورشید باشه

بعد از هوای ابری گله کنه...!!!!

 "مجیــــــــــــدم  "میدانم


نمیشه و نباید درحضور آفتاب از اسمون ابری دلم بگیره

اصلا بایدآنچنان غرق بشم  در این تابش تـــــــــــــو

که چشمانم  چیزی جز نــــــــــــــور نبینه

هنگامی  که تــــــــــــو با منی

هنگامی که تـــــــــــــــو در منی


حال و هوایم خوب است

خوبم  و تــــــــــو این را از شیطنت هایم در میابی

تـــــــــــــــــــو بهترازهرکسی میدانی

هنگامی  که دستهایم را میگیری

غرق در شادی و نشاطم

از من غافل نشو مجـــــــــیدم

حتی یک لحظه

همان یک لحظه رهایی

همان یک دم غفلت

برای یک عمـــــــر تنهاییم کافیست



نوشتن هایم برای توست این روزهــــــا...

میایی وخط میزنی دست نوشته هایم را.


حرفهای داغم  از "تــــــــــــــــــــــو"

اما..

خالی از تــــــــــــــــــــو حرفی نیست

"من" ی نیست.....!

آن حرفها که دلگیرند ودلتنگ....

آنهـــــــــا هم لبریزند از  "تـــــــــو "

از امید به  "تــــــــــــــــــــــــو "

درهوای  "تــــــــــــــــــــــو "

بیا و خط بزن نوشته هامو

اگرهم خواستی

در آغـــــــــــــوشم بگیر



+ نوشته شده در  یکشنبه دوم آبان 1389ساعت 9:57  توسط تابی و مجید 

انتــــــــــظار آمدنت....

 

منتـــــــــــــــــــــــظرم...

                                                در انتظارم تا تــــــــــــــــو  بیایی

میدونم تا مثل من دلتنگ نشی

معنی حرفامو نمیفهمی

ببخش منو که اینو میگم

آخه میدونی...!

وقتی گفتم میرم سفر

وقتی گفتی دلت تنگ میشه

معنی حرفتو نفهمیدم

آخه اون موقع تنها نبودم

تــــــــــــــــــــــــو بودی

اما حالا که تـــــــو نیستی

حالا که خیلی دلتنگم

حالا که چشم براهم

حالا که نـــــــــگرانم

حالا که دلـــــــــواپسم

حالا که زمان هم با مـــــــــــن سر لج داره

 به این اهنگ نوش افرین گوش میدم

دل خوش میکنم بــــــــــــه اومدنت

تا لحظه های سخــــــــت انتظار

برام قـــــــــــــــــابل تحمل بشه

 

 

صداي زنگ در
تو داري در مي زني

مثل يك روياي خوش
باز به من سر مي زني


من مي پرم به سوي در
دل مي پره از پنجره

لحظه ي ديدن تو
صداي زنگ در

سايه ي قد تو پيداست
اون سوي شيشه در

دست من داره مي لرزه
روي دستگيره ي در

سايه ي قد تو پيداست
اون سوي شيشه در

دست من داره مي لرزه
روي دستگيره ي در


دلم مي خواد
دلم مي خواد

دورت بگردم بي قرار
به پاي شعله ي قدت

افتاده شم پروانه وار
مثل تو نگاه من

انگار چشات ميخونست
هرجور دلم ديوونه ات
به جون هرچي ديوونه ست

سايه ي قد تو پيداست
اون سوي شيشه در

دست من داره مي لرزه
روي دستگيره ي در

سايه ي قد تو پيداست
اون سوي شيشه در

دست من داره مي لرزه
روي دستگيره ي در

سايه ي قد تو پيداست
اون سوي شيشه در

دست من داره مي لرزه
روي دستگيره ي در 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم مهر 1389ساعت 1:53  توسط تابی و مجید  | 

خدایا دل تنگممممممممممممممم

 
" ســـــــــــــــــــــــــــلام "
 
                                    
     مجــــــــــــــیدم 
 
امشب که میدونم نیستی
 
باز من منتظرم
 
گویی انتظار آمدنت عادتم شده
 
چه سخت است انتظار
 
آن زمان که میدانی نمی آید....!
 
هنوز نرفته دلتنگم...
 
دلتنگ آمدنت
 
دلتنگ حرف زدنت
 
دلتنگ آغوشت
 
دلتنگ بوسه هات
  
مجیــــــــــــــــــــدم
 
تو که مرز  غربت و دلتنگی منو  خوب میشناسی
 
این لحظات  بیقراری این پنجره ی خالی
 
 این دل من این همه بیقراری و دلتنگی  
 
آه خدایا من خیلی دل تنگمممممممم
  
 
 خدایا دل تنگممممممممممممممم

 دلتنگم از زمین و زمان.... آدم ها... درخت ها.. حتی خورشید....
 
دلتنگم برای تو که هر شب بودی
 
اما
 
امشب نیستی
 
 
دلتنگم از خودم
 
دلم می پره
 
 پلك هام دیگه ثانیه هارو نمیشمرن

منتظرم

منتظر تو
 
منتظر تو که بیای
 
 
ساعت هایی كه انتظار اومدنتو میکشم

بی قرار شدمممممممممممم

بی قرار بودنت  و لحظه هایی که  با هم خوش بودیم
 
بیقرارم
 
بیقرار  نفس هات
 
 و چت‌کردن‌هامون
 
کلمه‌‌هامون رو می‌دیم به هم
 
مجیـــــــــــــــــدم
 
می‌دونی من دنبالِ کلمه ای میگردم که بتونه آرومم کنه
 
الان که  بیقرارتم
 
الان که بغض کردم
 
"دل‌تنگی"  کلمه‌ایه که  می‌دمش به تــــــــــــو
 
 ببخش  منو که خیلی دیر میگم دلتنگتم
 
 
اما باور کن دوستت دارم
 
 
ببخش که این همه کمه
 
کامل نیست
 
نمیخوام کلمه هام مثل  کلمه‌هایی که خیلی‌ها میگن باشه
 
 وقتی که دلشون و پیشِ کسی جا گذاشتن
 
اما  دلتنگی من با بقیه فرق داره
 
  اگه منم نبودم و  تـــــــو هم دلت تنگ شد 
 
دلتنگیمو بخون
 
پر از کلمه‌های خوبِ مهربونی که من با جون و دل برات نوشتم
 
 از نوعی که تا حالا نشنیدئ یا نخوندی
 
دل تنگمو  تو کلماتی که برات مینویسم بهت هدیه میدم
 
اگه خوب و با دقت بخونی میبینیش
 
بعضی حرفام ممکنه باعث خنده ات بشه
 
شاید که لبخندت بشه
 
و بخندی
 
دلتنگی من شکل ابرای اسمونه که از چشمام  میباره
 
 وقتایی که دلت گرفته
 
مثل عابری که زیر بارون میره وهیچ چترو سر پناهی  نداره
 
 
 میخوام  دلتنگی من و تو  کلماتی که برا ت  مینوسم مثل قطرات بارونی باشه
 
 که توی روزای بارونی بدون چتر خیست  میکنن
 
 و تو که همیشه حواست به اطرافت هست
 
تو که میدونم عین من دلتنگی رو میدونی
 
به این فکر کن که ممکنه قطرات بارونی که روی سرت میریزه
 
دلتنگی مــــــــــــن  باشه
 
دلتنگم‌
 
مجــــــــــــــــیدم
 
دلم تنگ شده
 
دلم تنگ شده برای خندیدنت
 
برای حرفات
 
حتی همون حرف های عادی
 
 
الان که اینارو مینویسم  ومیدونم نیستی خیلی اخمو شدم
 
تا حالا شده بری جلو آینه به خودتم اخم کنی؟؟؟؟
 
اونوقت از قیافه اخم کرده خودتم بدت میاد یا اینکه خنده ات میگیره
 
شایدم گریه ات بگیره
 
گاهی که از خودمم عصبانیم جلوی آینه بخودمم دهن کجی میکنم
 
میگم اخه چرا وقتی بود  درست رفتار نکردی؟
 
چرا وقتی میخواست بره جلوشو نگرفتی؟
 
 
من به لبخندم اخم میکنم تا صورتم بدونه من واقعاْ دلتنگم
 
دلتنگم وحنجره ام نایی برای نالیدن نداره
 
قلک دلم هم پر شده از سکه های دلتنگی
 
  این سنگینی و رنج نمیذاره
 
 نفس هام به آسمون برسن
 
نگاهم پر از اشک شده
 
حنجره ام پر از بغض
 
 چیکار  کنم  نمتیونم این دل تنگمو آرومش کنم

میخوام بیای تا خودم  بهت بگم که چه قدر دل تنگمممممممممم
 
اومدم گفتم
 
دل تنگیمو ببین
 
قطرات اشکمو ببین
 
  
 
بیا چون سایه همراهم که دلتنگم

تو را امروز می خواهم که دلتنگم

بیا تا آسمان تا روشن آبی

سبکبال آشنا با هم که دلتنگم

امیدی باش تا خورشید من باشی

چراغی شو فرا راهم که دلتنگم

من از پایانت آگاهم ،که دلتنگم

نوازشها و بارشهای مهرت را

به جان خسته می خواهم که دلتنگم
 

                                                              " شعر از شهروز دانش پژوه"
 

 
 
امشب نیستی
 
و
 
مــــن بی تــــــــــو
 
خوابم نمیبرد
 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم مهر 1389ساعت 1:29  توسط تابی و مجید  | 

قصه هـــــــر شب مــــــــــــا

 

" ســـــــــــــــــــــــــــلام "
 
                                    
     مجــــــــــــــیدم
 
 
 
نمیدانی هر شب انتــــــــــــظار آمدنت چه زیباست.
 
نمیدانی هنگامی که خســـــــــــــته  از راه میرسی
 
هنگامی که میدانم با شتـــــــــــاب راه را طی کرده ای
 
تا به مــــــــــــن برسی
 
تا چه حد سرمست شور و شادی میشوم...
 
میدانی مجیــــــــــدم آن هنگام که میگویی من آمدم
 
آن هنگام که با آغوش پر مهـــــــــــــرت آغوش تشنه ام را در میابی...
 
آن هنگام که با لب های داغ و آتشینت گرمای عشـــــــــــق را نثارم میکنی.
 
حس زنانه ام را سرمست غــــــــــرور میکنی
 
به داشتن مردی چون تـــــــــــــــــــــــو
 
مجیدم مــــــــــن و   تــــــــــــو
 
میدانی آنان که مـــــــــا  را میبینند میگویند:
 
  این  دو نيمه همند
 
 هر نيمه , آن نيمه دگر را كـــــــــــامل ميکند
 
مانند : 

گلــــــــــدان و گل

مهتاب و شـــــــــــــب

مبـــــــــــــــــــــــادا

روزی برسد که...

گلدان كنار در خـــــــــــــــالي بماند.. و گل؟

بسيار ديده ایم شـــــــــب مهتابي

اما شنيده اي مهتاب بـــــــــي شب ؟؟!..

عشــــــــــــق  حس بی نظیری ست

وقتیکه همه آزردگی ها و دلتنگی ها و ...

را می پوشاند...

به طرز فجیعــــــــــی عاشقم...

وبه حالت غریبی دلم تــــــــــــــــــو را  میخواهد

تــــــــــــــا

 ابــــــــــــــــــــدیت..

میدانی حتی

" آمــــــــــــین " گفتن هم شهامت میخواهد

حکایت تــــــــــو

حکایت خــــــــــــون در رگها ست

جــــــــــــاری شده ای در مــــــــن

شوخی نیست

گاهی

فقط گاهی

 بی هیچ بهــــــــــانه ای روبرویم بنشین

و بی بهانه با من حـــــــــــرف بزن

بی بهانه با مــــــــــن باش

مــــــــــن و تـــــــــــــو ازدونیم کره ایم

میدانی؟!!!

 تنها وجه اشتراکمان چه بوده؟

 تشنگی بوده

میدانی تشنگی چی؟

 

تشنه عشــــــــــــــقیم

چشم هایم را میبندم

و

تـــــــــــــــــــا  

انتهای دنــــــــــــیا میشمارم

با تـــــــــــــــو بودن را

میدانم چه میخواهی بگو یــــــی!!!

انگشتانم را بر روی لبــــــــــانت میگذارم

تـــــــــــــــــا

 سکوت کنی!

 و

هیچ نــــــــــگویی

دستانم را از روی لبانت بر میداری

و

میگویی:

گاهی

دنیا هم بهانه ای برای سکوت ندارد!!!

پنجره را باز میکنم

میبینم آمدی

حتی ستاره هم به مـــــــــن چشمک میزند

چون تــــــــــــــــــو آمدی

دل میلرزد از آمدنت

دل و احساسم

همه فــــــــریاد میشوند از آمدنت

دقایق با تـــــــــــــــــو بودن

دقایقیست وصف نشدنی

که انگشتان مــــــــــــــن قادر به بیان و تفسیر نمیباشند

میبینی مجیـــــــــــــــدم

انتظار آمــــــدنت چه زیباست

باید برای بیان این لحـــــــــــظات جملات زیباتری را استفاده کنم

اما

افسوس مـــــــــــن نویـــسنده نیستم

هر چه باشد از با تو بودن

حس پـــــــــــــــروانگی میکنم

بـــــــالــــــــــــــــــهایم را میگشایم

تا

در آغوشت جا گیرم

مرا در آغوش میگیری ؟


میدانی مجیـــــــــــدم 

دل لبهایم تنـــــــــــگ شده

برای بـــــــــــــــــوسه هایت

 

 


 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389ساعت 1:32  توسط تابی و مجید  | 

ناز چشمان تو...

گفته بودی که چرا محو تماشای منی            آنچنان مات که یکدم مژه برهم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود              ناز چشمان تو قدر مژه بر هم زدنی

                     ...............................................

سلام تابانم...

تو خوابيدي و من هنوز بيدارم...

شايد برات خنده دار باشه ، ولی...

عكستو باز كردم و نشستم جلوش...

درست روبه روش...

نشستم و زل زدم تو چشات...

طوري غرقِ چشايِ نازت شدم كه زمان از دستم در رفته...

حس ميكنم واقعا جلوم نشستي و دوست ندارم حتي يه لحظه هم ازت چشم بردارم...

جالب اينجاست كه تو هم نوع نگات یه جوریه كه انگار خيره شدي به من...

خيره شدي به من و داري با يه لبخندِ معنادار از نگام استقبال ميكني...

عقربه ی ساعت داره ساعتِ ۲۵ : ۴ دقیقه ی صبح رو نشون میده...

بالاخره كم میارم و سرمو میندازم پایین...

آخه ميدوني چيه...

من بیش از این تابِ نگاه كردن به چشاي بي تابتو ندارم تابی...

 

تــــــــــــــــــــابان نوشت :

 

مجیدم قرار نبود شیطونی کنی عزیزم...

وقتی شبا منتظرم تا برسی

وقتی که میای منو تو بغلت غرق بوسه میکنی....

اونوقته که چشمام سنگین میشه ودلم میخواد تو بغلت بخوابم

دلم میخواد  هر دومون تو آغوش هم تا صبح

گرما گرم و تنگاتنگ آغوش هم بخوابیم

خوابی عمیق زیبا لذت بخش وغیر قابل وصف

این ها که گفتی وگفتم لذتی دارد وصف ناشدنی

توصیف وتفسیر این لحظات ودقایق عاشقانه بماند فقط برای من و تو

به دور از چشم های دیگران

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم مهر 1389ساعت 4:28  توسط تابی و مجید  | 

خورشید منی مجیدم

 

" ســـــــــــــــــــــــــــلام "

مجیدم

 امشب مرور کردم گذشته های نه چندان دور را...

 میدانی چه" ســـــاده دل" بودم

که به دنبال" ســـــــایه "خود بودم

سایه" بهانه "بود ...

دریغ "خورشید" در چند قدمی من بود

و

مــــــــــن

نمیدیدمش...

"خورشید من"

 به من نزدیک شد نزدیکتر گرم و گرمتر از همیشه

گرمای این "خورشید" را فقط "حس ناب" زنانه ام درک می کند

 

 

 

"تــــــــــــــــــــابان"

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم مهر 1389ساعت 1:40  توسط تابی و مجید  | 

هــــــــــــــــــــــم دلــــــــــی

 

من با صدهـــــــــــــزار چشم.....

من با صدهـــــــــــــــزار گوش...

تلخی هــــــای عشق را دیدم وشنیدم....

باصدهــــــــــــزار  پا

در صخره هــــــای  تهی از انعکاس صدایی آشنا

کوله بار عشــــــق را بردم..

تا با صدهــــــــــــزار دست ..

عشق هدیه کنم به او....

اما او .... 

او با صدهــــــــــــــزار دهان....

عصارۀ اندوه  را نثارم کرد ....

تــــــــــــــــو ....

اما....

با محبتی ستودنی...!

مرا که مرده بودم  زنده کردی...

طعم شیرین عشق را به من هدیه کردی..!

چه میتوانم گفت؟....

که چه کشیـــــــــدم ؟؟!!.....

وتو چگونه همدمم شدی....!

 

میدانی مجیدم آن که گفت :  

                      "   تنهایی ِ دوست از بی همزبانی ِ اوست .. "

                                دل را نمی شناخت ..

                                یا شاید دلی نداشت.....

                            تنهایی  یا بی همزبانی

                                       از بی همزبانی نیست.....

                                           ازبی همدلی است......!

اکنون من خوشبختم که همدلی دارم...

                         خوشبختم که بگویم .....

                           "  مجــــــــــیدم  "

                          تو همدل منی....!

                 بی  همدلی ، چیـــــــــــز ِ کمی نیست...

                            تاوان ِ زندگی است........

آرزویم گذر  از کوچه های نرفتـــــــــه با توست....

راه هــــــــای نرفتــــــــــــه با تو....

روزها و شبهای سر نشــده با تــــــو....

..

مراباتو کارهاست هنـــــــــوز .....!

..

یک چیزی....

گاهی....

فقط گاهی....

مرا...

کمی..........

فقط کمی...........

محکمتر در آغوش بگیر...!

 

           میخواهم تو را ....

     یک نفَـــــــس...

     یک جرعه  ....

                یک گـــــــــــــــــاز ..!

      یک قاچ .....

        یک تکّـه ...

                یک لحظه ....

      یک .......................

سهم من از زندگی  هرکدام ازاینهـــا که باشد ...

          اصلا هرچه که باشد..

        با تو باشم....

           شریک ؟؟........

           قبـــــــــــــــول ؟؟؟؟!!!!

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم مهر 1389ساعت 2:28  توسط تابی و مجید  | 

مـــــــــن و تـــــــــــــــــو

 

" ســـــــــــــــــــــــــــلام  مجیدم"

 

دست هایمان را ببخشیم به هم

چشمهایمان را هم ببخشیم به هم

وقلبمان را هم بخشش کنیم به هم

میدانی چرا؟

 

تـــــــــــــــــــــا

وسعت دست هایمان دیدنی شود

چشمهایمان را ببخشیم به هم تا نگاه هم شویم

صدایمان  رسا تر از همیشه

فریادمان شنیدنی تر از همیشه

و قلبمان تپنده تر از همیشه

تا زنده شویم از عشــــــــــــق ...

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 3:19  توسط تابی و مجید  | 

درد دل این روزهای من !

اوایل کوچک بود . یعنی من این طور فکر می کردم .

اما بعد بزرگ و بزرگتر شد . آن قدر که دیگر نمی شد آن را در غزلی یا قصه ای یا حتی دلی حبس کرد .

حجم‌اش بزرگ تر از دل شد و من همیشه از چیزهایی که حجم شان بزرگ تر از دل می شود ، می ترسم .

از چیزهایی که برای نگاه کردن شان ـ بس که بزرگ‌اند ـ باید فاصله بگیرم ، می ترسم .

از وقتی که فهمیدم ابعاد بزرگی‌اش را نمی توانم با کلمات اندازه بگیرم ،

یا در « دوستت دارم » خلاصه اش کنم ، به شدت ترسیده ام .

از حقارت خود لج‌ام گرفته است . از ناتوانی و کوچکی روح‌ام .

فکر می‌کردم همیشه کوچک تر از من باقی خواهد ماند .

فکر می کردم این من هستم که او را آفریده‌ام و برای همیشه آفریده‌ی من باقی خواهدماند .

اما نماند .

به سرعت بزرگ شد . از لای انگشتان من لغزید و گریخت ...

آن قدر که من مقهور آن شدم . آن قدر که وسعت‌اش از مرزهای « دوست‌ داشتن » فراتر رفت .

آن قدر که دیگر از من فرمان نمی برد . آن قدر که حالا می خواهد مرا در خودش محو کند .

اکنون من با همه‌ی توانی که برایم باقی مانده است می‌گویم « دوستت دارم»...

تا شاید اندکی از فشار غریبی که بر روح ام حس می‌کنم رها شوم .

تا گوی داغ را برای لحظه‌ای هم که شده بیندازم روی زمین ...

                                                                                                                 مصطفی مستور

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 2:30  توسط تابی و مجید  | 

درکت میکنم...

با اینکه حالِ منم دستِ کمی از تو نداره...

با اینکه منم این روزا اصلا" حال و روز خوبی ندارم...

با اینکه بدجوری داغون و خسته ام...

اما...

سعی میکنم درکت کنم...

با تمام وجود سعی میکنم درکت کنم و کنارت باشم...

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مهر 1389ساعت 3:15  توسط تابی و مجید  | 

!!!!!!!

امشب تابانِ من اصلا حالش خوب نیست و بدجوری ناراحته...

منم از ناراحتیه تابانم ناراحتم و دارم دیوونه میشم...

نمیدونم تو این شرایط چجوری میتونم کمکش کنم...

نمیدونم چه کاری از دستم بر میاد...

نمیدونم چجوری باید آرومش کنم...

نمیدونم چجوری میتونم کنارش باشم...

ای خداااااااااااااااا...

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم مهر 1389ساعت 1:30  توسط تابی و مجید  | 

میشود عاشق بود ...

" ســـــــــــــــــــــــــــلام "

این اولین سلام من اینجاست...

سلامی که تقدیم تو عزیزم میکنم در رقابتم تا "طــــــــــعم "سلامت را داغ بچشم.

میدانم لبخندی میزنی و با بوسه ای سلامم را پاسخ میدهی.

میدان رقابت است میان "مــــــــــن "و " تــــــــــو " بوسه ات را بازپس میدهم .....

همان معامله شیرین بی پایان همیشه....!

" علیک سلام عزیز مممم شبت به خیــــــــــر ......" !

حالا دقایقی از سلام تو و علیک من گذشته .....

می نشینم روبروی آینه و پریشانی ِ گیسوانم را شانه میزنم....

" امشب  چه رنگی بپوشم راستی ؟"

آینه را نگاه میکنم .....

سعی میکنم نگاهت را که به گوشه ای از آینه سنجاق کنم

"باز هــــم ثابت میکنی که خوش سلیقه ای ...........!"

این تأکیــــــد نهفتۀ شیطنت آمیزی دارد ...

میدانم شیطنت هایم را دوست داری ...

خود را آراسته ام تا از پس این آینه شیشه ای رو بروی تو بنشینم....

لبهایم را می بینی؟!!!

نفس هایم را میشنوی؟!!

نفسهایم لبریــــزند از اشتیاق ِ بوسیدن ِ لبهای تــــــــــو...

دست میکشم به چهره ام به یــــــــاد " تــــــــو " که هرشامگاه مهربانی را حراج میکنی برایم ....

می آیی و می نشینی کنار ِ دلتنگی هایم ....

تاب ِ آرام گرفتنم نیست .... و تــــــــــو را تاب ِ دیدنم....!

با خیال ِ دلتنگی هایت التهاب ِ داغ ِ نگاهم خیس می شود تا تـــــــــــو خداگونه در آغوشم بکشی ..

وگریه های من آرام بگیرد....

آرام بگیرد....

آرام !

امنیت ِ همیشۀ آغوشت بهانه ای ست که نوشته هایم رنگ ِ اسمت را بگیرند ...

که دلم تدارک ِ ترانۀ زیبا ببینــــــد....

آخر نمیدانی چقدر این واژه هـــــــا را دوست دارم وقتی میدانم به چشمان تو بوسه میزنند.. .. ..

صدای تو می ریزد توی تنهایی خانه قلبم .....

این " من" ِ نا آرام رام میشود با طنین حرفهایت ... رام میشوم.....

نقطه ضعف من تویی این روزهـــــــــــا !....

آخ...! دیدی؟!

دیدنت

شنیدنت

رسیدنت

بعد از قرنهــــــــا دلتنگی بهانۀ خوبی ست

تـــــــــــــــــــــــا

خُنکـــای گوارای ِ شربت ونوازش ِ سرانگشتان ِ بیتاب تابی به رقص در آیند...

و کلمات را در پس هم برایت برقصانند....

از رقص حروف کلمات نمایشی زیبا روح نواز تقدیم مهربونی بی حدت کنم....

هنوزهم وقتی به تـــــــــو میرسم زمان از حرکت می ایستـــــــد ومن همه چیز را فراموش میکنم........

همه چیــــــــــز را....

جز تــــــــــــــــو عزیزم ...

دو رابطه بهم نمی چسبنــــــــد مگر اینکه قسمتی از گذشته در شروع آینده ادغام شود ....!!!

این یعنی درهم آمیختن دوتـــــــــا " دل " ....

چند روزی میشه بدجوری کلمه هام رو سَر می بُـــرم ....

حسم رو ذبح میکنم......

نوشته هام رو سانسور میکنم......

ازهمون روزیکه صداقت و مهربانیت را شناختم اینطوری شدم !

بیاد داری؟!!!....

دیشب درگوش همان خوب ترین زمزمه کردم :

نزدیک تر بیا....

نزدیک تر....

اصلا هیچ!...

خودم می آیم... تورا در آغوش می کشم ..

یک جوری محکم می بوسمت که ..

بوسه از شدت حسادت..

حالیش نشود چه بر فهم علاقه رفته است! .. ..

گاهی بودن همین " یکی " که مثل خورشید می آید و میبتابد توی دنیایت ..

به دنیایی می ارزد....

خورشیدم تا ابد درخشان بمانی....

بی نهایت دوستت دارم....

همراهیت

مهربانیت

صداقتت

وفایت

محبتت

بی نهایت است ....

                                                         "تــــــــابــــــــــان..."

+ نوشته شده در  جمعه نهم مهر 1389ساعت 3:19  توسط تابی و مجید  | 

پروانه ای در تور !

چند وقت پیش یه متن جالب خوندم از کتابِ برزخ نوشته ی دانته

اون متن این بود :

" پروانه ی من در توری افتاده که عنکبوتش سیر است ، نه می تواند پرواز کند ، نه می تواند

 بمیرد !!! "

این روزا عجیب حال و روزم شبیه به این نوشته است !

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 18:17  توسط تابی و مجید  | 

یعنی واقعا" آخر خطه ؟!

يواش يواش حس ميكنم دارم به آخرِ خطِ زندگيم نزديك ميشم...نزديك...خيلي نزديك...

 

انگار زندگي داره داد ميزنه  : ديگه آخر ِ خطه ، پياده شو رفيق...

 

يعني من بايد به حرفش گوش كنم و پياده شم ؟؟!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم مهر 1389ساعت 3:55  توسط تابی و مجید  | 

من خوبم !

دوستایی دارم که هر چند وقت یه بار حالمو میپرسن....

منم تو جوابشون میگم خوبم !!

اره ، من میگم خوبم ،

اما.....

تو باور نکن !!!!

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم مهر 1389ساعت 16:20  توسط تابی و مجید  | 

پاییز

چرا پاییز امسال اینقدر دلگیره ؟؟؟!!!

میگن پاییز بهاریست که عاشق شده است...

یعنی اینقدر عاشقی سخته ؟؟؟!!!!!!!

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم مهر 1389ساعت 1:14  توسط تابی و مجید  |